Liny stalowe – podstawowe informacje

Liny stalowe – podstawowe informacje

Liny stalowe to bardzo złożona dziedzina, obejmująca wiele zastosowań – od lin stalowych do ogólnego użytku, po specjalistyczne liny żurawiowe czy dźwigowe. W ramach sklepu internetowego cała nasza oferta byłaby nieczytelna, dlatego na stronie przedstawiamy tylko podstawowy wybór. W przypadku specjalnych wymagań prosimy o kontakt z naszym działem handlowym.

Kategorie lin stalowych:

Standardowe liny stalowe – podstawowe konstrukcje lin ocynkowanych: 1x19, 6x7, 6x19 i 6x37, w wersjach z rdzeniem włóknistym lub stalowym.

Liny ze stali nierdzewnej – charakteryzujące się dużą odpornością na czynniki zewnętrzne, takie jak woda, chemikalia czy agresywne środowisko.

Liny powlekane – zarówno ocynkowane, jak i nierdzewne, oblewane PVC, PA lub innymi materiałami.

Specjalne liny żurawiowe DIEPA – uważane za jedne z najlepszych na świecie. Dowodem jest fakt, że głównym rynkiem eksportowym są Chiny. Niemiecka firma rodzinna DIEPA koncentruje się głównie na linach żurawiowych, ale ze względu na duży popyt wprowadziła też liny górnicze i inne produkty uzupełniające.

Budowa lin stalowych

Lina stalowa to w swojej istocie splot drutów. To, jak zostaną splecione i jakiej grubości druty zastosujemy, decyduje o właściwościach liny.

• Splot drutów nazywa się przęsłem (strand).

• Lina składa się z jednego lub kilku przęseł, a każde przęsło z kilku drutów.

Liny dzielimy na:

• jednopręciowe (single strand)

• wielopręciowe (multi strand) – np. sześcio- lub ośmiopręciowe, a także konstrukcje niekręcące, takie jak Hercules 18x7 lub 35x7 drutów.

W zapisie konstrukcji lin podaje się liczbę przęseł i drutów:

• 1x19 – lina jednopręciowa, jeden przęsło z 19 drutami.

• 6x7 – lina sześciopręciowa, każdy przęsło z 7 drutami.

W przypadku lin wielopręciowych można wypełnić środek rdzeniem, co zmienia właściwości liny.

• FC (Fiber Core) – rdzeń z włókien (naturalnych NFC lub syntetycznych SFC). Przykład: 6x7+FC lub 6x19+FC.

• WSC / IWRC – rdzeń stalowy lub dodatkowe lanko. WSC oznacza dodatkowy przęsło w środku, IWRC – dodatkową mniejszą linkę. Przykład: 6x7+WSC lub 7x7.

Dodatkowe parametry lin:

• Wytrzymałość drutów – podawana w N/mm². Standardowe liny: 1770, 1960, wyjątkowo 2160. Liny nierdzewne: 1570, 1770.

• Kierunek skrętu – druty skręcone w lewo lub w prawo (prawe / lewe).

• W linach wielopręciowych dodatkowa zmienna: kierunek skrętu przęseł i drutów w przęśle (S i Z, np. sZ, zS, zZ, sS; w publikacjach niemieckich: RHOL, LHOL, RHLL, LHLL).

Liny skręcane mają naturalną tendencję do „rozplątania się” pod obciążeniem. W praktyce można użyć np. jednej liny prawej i jednej lewej na dwóch wciągarkach, aby zneutralizować siły.

Liny niekręcące (Hercules)

Specjalna konstrukcja, w której 50% przekroju liny ciągnie w prawo, a 50% w lewo, co eliminuje tendencję do skręcania. Typowe konstrukcje: 18x7 lub 19x7 (z rdzeniem stalowym).

Dodatkowe konstrukcje:

• SEAL (S) – zewnętrzne przęsła grubsze, lina mniej elastyczna, bardziej odporna na ścieranie, np. 6x19S.

• WARRINGTON (W) – wypełnienie przestrzeni wewnętrznych mniejszymi przęsłami, większa wytrzymałość przy tym samym przekroju, np. 6x19W.

• SEAL WARRINGTON (WS) – kombinacja obu powyższych, np. 6x19WS.

Obróbka i walcowanie lin

Specjalna metoda, przy której lina jest przepuszczana przez prasę hydrauliczną i walcowana do mniejszej średnicy. Takie liny mają wyższą wytrzymałość i większą odporność na ścieranie dzięki bardziej zaokrąglonemu profilowi.